Zaterdag 7 September

Ik ontwaakte elke ochtend opgetogen
De dag brak aan nog voor de eerste zonnestraal
Ze hielden allebei hun urenlange monologen
De nachtegaal kwam eerst en dan de wielewaal

Ik hoorde liederen vol weemoed en vol mededogen
Troostend als een Monteverdi madrigaal
Ver voorbij verstand en denkvermogen
De nachtegaal kwam eerst en dan de wielewaal

Maar deze nacht zijn beide weggevlogen
Het huis is voortaan leeg de tuin is voortaan kaal
Voorbij is Jubelzang voorbij Hosanna in de Hoge
De nachtegaal kwam eerst en dan de wielewaal

Wat heeft hen toch tot wegvliegen bewogen
Een ongehoorde roep een ongezien signaal
En wie verlicht mijn ziel wie komt mijn tranen drogen
De wielewaal is weg en ook de nachtegaal

Plaats een reactie